"WAHADŁO"
UWAGI WYDAWNICTWA ZamKor

W gimnazjum uczeń, korzystający z podręcznika "Fizyka dla gimnazjum - część 2" M. i R. Rozenbajgier, podczas omawiania treści paragrafu 5.2 obserwuje ruch wahadła, zmiany wektorów siły, przyspieszenia i prędkości (na rysunku) oraz przemiany energii (kinetycznej w potencjalną i odwrotnie).
Program pozwala także wykonać symulację komputerową doświadczenia 5.3. Wprowadzając dowolne wartości długości wahadła, uczeń odczytuje odpowiadające im okresy wahań. Za pomocą kalkulatora oblicza w każdym przypadku pierwiastek z długości i następnie iloraz okresu i obliczonego pierwiastka. Ze stałości tego ilorazu wnioskuje, że okres drgań wahadła jest wprost proporcjonalny do pierwiastka jego długości.
Uczeń może zbadać, na które wielkości ma wpływ masa wahadła, a które od niej nie zależą, a także zjawisko izochronizmu wahadła (doświadczenie 5.2).

Ze względu na to, że uczeń gimnazjum nie zna pojęcia współrzędnej wektora, nie analizujemy wykresów, znajdujących się po prawej stronie rysunku wahadła.

Utrwalania wiedzy dokonujemy poprzez uzupełnienie par. 5.2 "Zeszytu przedmiotowo-ćwiczeniowego - część 2" M. i R. Rozenbajgier oraz wykonanie zadań nr 119, 120, 121 ze "Zbioru zadań z fizyki dla uczniów gimnazjum i liceum profilowanego" J. Salach, B. Sagnowskiej. Można także wykorzystać zadania testowe z rozdziału O drganiach i falach sprężystych z "Testów z fizyki dla gimnazjum, część 2" H. Kaczorka.

W "Poradniku dla nauczyciela" w rozdziale Wykorzystanie komputera na lekcjach fizyki znajduje się scenariusz lekcji w gimnazjum z wykorzystaniem tego programu.




Uwagi na temat wykorzystania tego programiku w liceum przygotujemy po opracowaniu programu nauczania i podręcznika do 3-letniego zreformowanego liceum profilowanego.



© Barbara Sagnowska, Piotr Sagnowski, 27.04.2001
Wydawnictwo "Zamiast Korepetycji"
www.zamkor.com.pl