Jednym z podstawowych zadań w badaniach archeologicznych jest określenie wieku znalezionego przedmiotu. Zadanie to nie jest proste, jeśli zważyć, że przedmioty te mogą liczyć tysiące lat. Wyniki uzyskiwane tradycyjnymi metodami nie zawsze są jednoznaczne. Często tego typu analizy prowadzą jedynie do stwierdzenia, że przedmiot A jest starszy od przedmiotu B a młodszy niż przedmiot C. Duży przełom w tej dziedzinie nastąpił z chwilą opracowania metody wykorzystującej występujący w atmosferze promieniotwórczy izotop węgla 14C. Plik w formacie PDF (rozmiar 68 KB) dostępny po kliknięciu przycisku "pobierz".