Dnia 24 listopada 1803 roku, na posiedzeniu Royal Society of London, Thomas Young przedstawił wykonane przez siebie doświadczenie, które potwierdziło falową naturę światła. Zestaw umożliwia wykonanie eksperymentu analogicznego do tego historycznego doświadczenia.

Zawiera dwie ramki z podwójnymi szczelinami.
Pierwsza ramka: szerokość szczelin 0,03 mm, odległość szczelin 0,03 mm.
Druga ramka: szerokość szczelin 0,05 mm, odległość szczelin 0,05 mm.

Uwaga:
Podana odległość szczelin to odległość między ich krawędziami. Aby otrzymać odległość między środkami szczelin, należy do podanej wartości dodać dwukrotność szerokości połowy szczeliny. Odległość między środkami szczelin wynosi więc:
0,06 mm dla znajdujących się w pierwszej ramce szczelin o szerokości 0,03 mm,
0,1 mm dla znajdujących się w drugiej ramce szczelin o szerokości 0,05 mm.

Przykładowe doświadczenia/pokazy, które można wykonać, wykorzystując znajdujące się w zestawie ramki ze szczelinami.

• Pokaz interferencji dwóch wiązek światła spójnego.
  
  Szczeliny oświetlamy wiązką światła spójnego np. z dowolnego wskaźnika laserowego. Na umieszczonym za szczelinami (najlepiej w odległości większej niż 1m) ekranie nie obserwujemy geometrycznego obrazu szczelin, a obraz interferencyjny – szereg jasnych i ciemnych prążków, co potwierdza falową naturę światła (doświadczenie Younga).
• Pokaz zależności odległości między prążkami interferencyjnymi od odległości między szczelinami.
  
  Obserwujemy na ekranie różnice w obrazach interferencyjnych uzyskanych po przejściu wiązki światła spójnego przez szczeliny w ramce pierwszej lub w ramce drugiej.
• Pomiar/oszacowanie długości fali światła ze wskaźnika laserowego.
  
  Na ekranie ustawionym w odległości kilku metrów za ramką (np. na białej kartce przyczepionej do ściany) zaznaczamy położenie prążków interferencyjnych. Mierzymy odległości między prążkami poszczególnych rzędów a prążkiem zerowym oraz odległość ekranu od szczelin. Korzystając ze wzoru dsinλ=kλ określającego zależność odległości między prążkami (poprzez kąt α) od odległości między środkami szczelin (d) i od długości fali (λ), obliczamy długość fali użytego światła.

W dziale "Symulacje komputerowe" znajduje się program "Doświadczenie Younga", który pozwala wirtualnie "wykonać" to doświadczenie dla różnych odległości między szczelinami oraz dla różnych długości fali padającego światła.

Przykładowy obraz interferencyjny uzyskany na ekranie oddalonym o 4m od szczelin; u góry - odległość między środkami szczelin 0, 06mm , u dołu - odległość między środkami szczelin 0,1mm

Kup zestaw do badania interferencji światła w naszym sklepie.