Proponowane doświadczenia
Magnes nakładamy na pręt podstawki tak odwrócony, by się nad nią utrzymywał (lewitował).

Obserwujemy zachowanie się magnesu. Stawiamy hipotezę wyjaśniającą zjawisko lewitowania magnesu.
Mimo że magnes nie dotyka podstawki, nie spada w dół, lewituje (pionowy pręt jedynie zapobiega spadnięciu magnesu na boki). Jest to przykład oddziaływania na odległość.
Jakie siły działają na lewitujący magnes? Jaka jest wartość siły wypadkowej działającej na ten magnes?
Znajdujący się w podstawce magnes działa na lewitujący magnes siłą zwróconą pionowo do góry, równoważącą ciężar magnesu. Wartość wypadkowej siły działającej na lewitujący magnes jest równa zero.
Dokładamy kolejne magnesy.

Obserwujemy zmniejszającą się odległość między pierwszym, najniżej położonym lewitującym magnesem a podstawką.
Jakie siły działają na ten magnes? Jaka jest wartość siły wypadkowej?

Magnes nakładamy na podstawkę tak, by na niej spoczywał. Całość stawiamy na szalce wagi szalkowej i równoważymy wagę.

Po zaaretowaniu wagi odwracamy magnes tak, by unosił się nad podstawką.

Próbujemy przewidzieć, czy waga pozostanie w równowadze po jej odaretowaniu.
Wynik doświadczenia tłumaczymy na podstawie I i III zasady dynamiki, rozważając siły, jakie działają na unoszący się nad podstawką magnes, oraz siłę (zwracając szczególną uwagę na jej wartość), którą magnes ten działa na podstawkę w obu przypadkach.
Podstawa programowa zobowiązuje nauczycieli do kształtowania umiejętności rozwiązywania problemów. Opisane wyżej doświadczenie może doskonale służyć temu celowi. Wytłuszczone pytanie stanowi sformułowanie problemu. Uczniowie powinni tworzyć hipotezy i uzasadniać je. Wykonanie doświadczenia stanowi weryfikację postawionych wcześniej hipotez. Końcowym etapem powinno być uzasadnienie wyniku doświadczenia z odwołaniem do zasad dynamiki (np. „Szybka powtórka z fizyki do egzaminu gimnazjalnego”, paragraf 1.4., zadanie 4.).

Kup lewitujące magnesy w naszym sklepie.