Nauczanie fizyki w gimnazjum stanowi istotną podstawę do kontynuowania nauki tego przedmiotu w szkole ponadgimnazjalnej. Wyniesiona z gimnazjum wiedza powinna być tam pogłębiana, uzupełniana i poszerzana. Nie mogą mieć miejsca sytuacje, w których nauczyciel liceum musiałby podważać poprawność tego, o czym uczeń dowiedział się w gimnazjum. W artykule odpowiemy na pytanie: Czy mogę wprowadzić ruch jednostajnie przyspieszony jako taki, w którym przyspieszenie jest dodatnie, a ruch jednostajnie opóźniony jako taki, w którym przyspieszenie jest ujemne?

To rozwiązanie nie jest poprawne. Przepraszamy wszystkich, których wprowadziło ono w błąd.

Ze względu na nowe wymagania egzaminacyjne i ocenianie uczniów, nauczycieli i dyrektorów szkoły, na podstawie tzw. wartości dodanej, uczeń powinien do końca cyklu edukacyjnego dysponować wszystkimi trzema częściami podręcznika. Jeśli jednak nauczyciel uważa, że uczniowie na końcu każdego roku szkolnego powinni mieć możliwość odsprzedaży podręcznika z fizyki, a nauczyciele pracują z rozkładem godzin 1-2-1, proponujemy realizację wersji II programu nauczania. W tej wersji w I klasie są realizowane wszystkie treści 1. części podręcznika. W II klasie oprócz 2. części podręcznika (w którą uczniowie zaopatrują się na początku roku szkolnego) w połowie drugiego semestru muszą kupić 3. część, ale nie kupują już podręcznika w III klasie. I tym samym na końcu II klasy mogą odsprzedać 2. część podręcznika.

Hydrostatyka jest działem, który zgodnie z nową podstawą programową, będzie realizowany w szkole tylko raz – w gimnazjum. Nawet treści licealnego zakresu rozszerzonego nie zawierają hydrostatyki. Z tego powodu powinna być w gimnazjum opracowana szczególnie starannie. W programie „Świat fizyki” zamieściliśmy ten dział w rozdziale „Siły w przyrodzie”, dopiero w drugiej części podręcznika. Omawia się tam siły grawitacji, sprężystości, tarcia, oporu powietrza, parcia, wyporu oraz siłę nośną. W tym rozdziale jest omówione prawo Pascala i Archimedesa. Do treści z hydrostatyki przygotowaliśmy obszerne uzupełnienia: „Dla tych, którzy chcą wiedzieć więcej”. Tym sposobem chcemy uczniowi przekazać wiedzę, którą w razie potrzeby będzie mógł w przyszłości samodzielnie uzupełnić.

Nauczyciel, wybierając program nauczania, zobowiązuje się do zrealizowania go w całości w każdej klasie, niezależnie od możliwości i zainteresowań uczniów. Z tego powodu uznaliśmy, że ograniczymy rozszerzenia w programie do takich, które uważamy za konieczne. Więcej treści rozszerzających, spoza podstawy programowej, zamieścimy w podręczniku we fragmentach „Dla tych, którzy chcą wiedzieć więcej”. Przygotowujemy także dodatkowe materiały dla uczniów startujących w konkursach fizycznych. Będziemy je zamieszczać w kolejnych częściach poradnika wysyłanych do nauczycieli.

Zaproponowane wersje programu nauczania do podręcznika „Świat fizyki” różnią się ogólnym rozkładem materiału. W każdej wersji znajduje się on na stronie 12 i stanowi podstawę decyzji o wyborze programu. Z różnic w ogólnym rozkładzie wynikają różnice w rozkładach szczegółowych i planach wynikowych. Pliki do pobrania znajdują się w Portalu Nauczyciela w dziale Programy nauczania oraz plany wynikowe.

W odpowiedzi na liczne pytania nauczycieli zamieszczamy nasze uwagi na temat budzących wątpliwości zadań z egzaminu maturalnego z fizyki.

W grudniu 2007 roku w niektórych szkołach Gazeta Wyborcza zorganizowała maturę próbną z fizyki i astronomii. Arkusz zawierał istotne błędy w testach i w rozwiązaniach kilku zadań. Nauczyciele fizyki zwrócili się do nas z prośbą o komentarze i poprawne ich rozwiązanie. Prezentujemy tematy, modele odpowiedzi oraz nasze komentarze i prawidłowe rozwiązania trzech najbardziej nieudanych zadań z poziomu rozszerzonego. Nie oznacza to, że pozostałe zadania, zarówno sformułowania tematów, jak i modele odpowiedzi nie budzą dość poważnych zastrzeżeń. Plik w formacie PDF (rozmiar 1,41 MB) jest dostępny po kliknięciu przycisku "pobierz".